Crazy Greek Poets

αγαπημένοι μου, τα λόγια πήραν φωτιά απόψε...
σας φιλώ και τους δύο...

γκντουπ!!!!
βρε ..:):) xaxaxa...
εγω αφήνω στιχο-σχολια και εσυ
τα κανεις ποιηματα...
ΘΑ ΣΤΙΣ ΒΡΕΞΩ ΤΣΑΝΤΗΛΑ..:)):):)
xaxa...:):) σε ευχαριστώ αγαπημένε μου Τακη..:):)
φιλάκια ..λαβωμένα ...και γεμάτα απειρα φύλλα..εμμμ.τσουκνίδας..:):)xaxaxa

oyps!! γωγω μου..σε ευχαριστώ πολύ...
την αγαπη μου και τα φιλια μου..:):):)

Χμμμμμ.....Για να συγκεντρωθουμε λιγο....!!!!Δεν διασπαται ευκολα η σιωπη..
Ασκητικη και εγκαρτερηση....επιμονη κι ανυποταξια....και πανω απ`ολα ανθρωπια
και σεβασμος στη απλη μικρη και σημαντικοτατη στιγμη μας...:)) Tην Αγαπη μου..:))

Η ΣΙΓΗ
Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!"

Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό της φωτιάς, το Φως.

Από την αψηλή τούτη κορυφή κοιτάζω την κόκκινη γραμμή που ανηφορίζει· τρεμάμενο αίματερό φωσφόρισμα, που σούρνεται σαν έντομο ερωτεμένο μέσα από τους αποβροχάρικους γύρους του μυαλού μου.

Εγώ, ράτσα, άνθρωποι, γης, θεωρία και πράξη, Θεός, φαντάσματα από χώμα και μυαλό, καλά για τις απλοϊκές καρδιές που φοβούνται, καλά για τις ανεμογγάστρωτες ψυχές που θαρρούν πως γεννούνε.

Από που ερχόμαστε; Που πηγαίνουμε; Τι νόημα έχει τούτη η ζωή; φωνάζουν οι καρδιές, ρωτούν οι κεφαλές, χτυπώντας το χάος.

Και μια φωτιά μέσα μου κίνησε ν΄ απαντήσει. Θα ΄ρθει μια μέρα, σίγουρα, η φωτιά να καθαρίσει τη γης. Θα ΄ρθει μια μέρα, σίγουρα, η φωτιά να εξαφανίσει τη γης. Αυτή είναι η Δευτέρα Παρουσία.

Μια γλώσσα πύρινη είναι η ψυχή κι αγλείφει και μάχεται να πυρπολήσει τον κατασκότεινο όγκο του κόσμου. Μια μέρα όλο το Σύμπαντο θα γίνει πυρκαγιά.

Η φωτιά είναι η πρώτη κι η στερνή προσωπίδα του Θεού μου. Ανάμεσα σε δυο μεγάλες πυρές χορεύουμε και κλαίμε.

Λαμποκοπούν, αντηλαρίζουν οι στοχασμοι και τα κορμιά μας. Γαλήνιος στέκουμαι ανάμεσα στις δυο πυρές κι είναι τα φρένα μου ακίνητα μέσα στον ίλιγγο και λέω:

Πολύ μικρός είναι ο καιρός, πολύ στενός είναι ο τόπος ανάμεσα στις δυο πυρές, πολύ οκνός είναι ο ρυθμός ετούτος της ζωής· δεν έχω καιρό, δεν έχω τόπο να χορέψω! Βιάζουμαι!

Κι ολομεμιάς ο ρυθμός της γης γίνεται ίλιγγος, ο χρόνος εξαφανίζεται, η στιγμή στροβιλίζεται, γίνεται αίωνιότητα, το κάθε σημείο -θες έντομο, θες άστρο, θες Ιδέα· γίνεται χορός.

Ήταν φυλακή, κι η φυλακή συντρίβεται κι οι φοβερές δυνάμες μέσα λευτερώνουνται και το σημείο δεν υπάρχει πια!

Ο ανώτατος αυτός βαθμός της άσκησης λέγεται: Σιγή. Όχι γιατί το περιεχόμενο είναι η ακρότατη άφραστη απελπισία για η ακρότατη άφραστη χαρά κι ελπίδα. Μήτε γιατί είναι η ακρότατη γνώση, που δεν καταδέχεται να μιλήσει, για η ακρότατη άγνοια, που δεν μπορεί.

Σιγή θα πει: Καθένας, αφού τελέψει τη θητεία του σε όλους τους άθλους, φτάνει πια στην ανώτατη κορφή της προσπάθειας· πέρα από κάθε άθλο, δεν αγωνίζεται, δε φωνάζει· ωριμάζει αλάκερος σιωπηλά, ακατάλυτα, αιώνια με το Σύμπαντο.

Αρμοδέθηκε πια, σοφίλιασε με την άβυσσο, όπως ο σπόρος του αντρός με το σπλάχνο της γυναίκας.

Είναι πια η άβυσσο η γυναίκα του και τη δουλεύει, ανοίγει, τρώει τα σωθικά της, μετουσιώνει το αίμα της, γελάει, κλαίει, ανεβαίνει, κατεβαίνει μαζί της, δεν την αφήνει!

Πώς μπορείς να φτάσεις στο σπλάχνο της άβυσσος και να την καρπίσεις; Αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί, δεν μπορεί να στριμωχτεί σε λόγια, να υποταχτεί σε νόμους· καθένας έχει και τη λύτρωση τη δική του, απόλυτα ελεύτερος.

Διδασκαλία δεν υπάρχει, δεν υπάρχει Λυτρωτής που ν΄ ανοίξει δρόμο. Δρόμος ν΄ ανοιχτεί δεν υπάρχει.

Καθένας, ανεβαίνοντας απάνω από τη δική του κεφαλή, ξεφεύγει από το μικρό, όλο απορίες μυαλό του.

Υπέροχη για μια ακόμα φορά η συνεργασία σας και η διάσπαση της σιωπής με τον μεστό και γεμάτο πάθος λόγο σας. Τάκη, Μαρία καλησπέρα σας:);)

Γωγώ μου, σ΄ ευχαριστώ κι εγώ για τα καλά σου λόγια.. φιλιά:))
***
Αερικό μου, απλά την αγάπη μου και πολλά φιλιά.:))
Απολαμβάνω τώρα το υπέροχο απόσπασμα που παρέθεσες
από την "Ασκητική" του αγαπημένου Καζαντζάκη.:))
***
Ιφιγένεια μου, να είσαι καλά.. Ευχαριστώ.. ευχαριστούμε
για τα καλά σου λόγια.:))
***
Κα Ροδοπούλου δεν φτάνει που ποστάρετε
τις στιχο-συνευρέσεις μας.. χαχα.. ζητάτε και τα ρέστα από πάνω..
χμμ.. Θα τιμωρηθείτε πάραυτα..
Τι είπες Μαρία μου.?? Φιλιά λαβωμένα γεμάτα φύλλα τσουκνίδας.??
Σαν καλό μου ακούγεται, θα τα υποστούμε.. χαχα.:))

Πως γίνεται ποτέ να μη σας πετυχαίνω; Εννοώ έχετε κάποιο ραντεβού καθημερινά ή απλώς ατυχώ; Γιατί το να είναι τυχαία τόση κοσμοσυρροή χλωμό το κόβω... Μου αρέσετε... Στα όλα σας... Στη συνεργασία σας, στη φαντασία σας, στη τρέλα σας, στην παράξενη απαρτία σας, στις σκοτεινές ιδέες σας, στις παρεξηγήσεις σας, στις κόντρες σας... Θα σας παρακολουθώ να ξέρετε. Θα γίνω η διακριτική σκιά σας και θα σας συντροφεύω στα ταξίδια σας πέρα απ' τα πέρατα του νου.
ΣΚΙΑ

'Από σκοτάδια σε σκοτάδια τριγυρνάς,
μ' ένα παράξενο τρικύμισμα στα μάτια,
θυμίζεις ίσκιους από έρημα σκοτάδια,
οποία θλίψη στα αγόρια που αγαπάς.

Και σε θυμήθηκα στην άκρη της αβύσσου
έτσι όπως φύσηξε γλυκά εκεί ο Μπάτης,
ακόμα σέρνομαι ικέτης και σακάτης
προσκυνητής στους άδειους τόπους της φωνής σου.'
ΟΥΡΑΝΗΣ

Tελικα Μαρία μου οπως βλεπεις εχουμε παρει ολοι θαρρος πια και κανουμε οτι θελουμε. Μ αρεσει αυτο μ αρεσει. χεχε
Τελειοι. Επρεπε να το πω???

Aeriko moy..:):)
ασκητική του νου
του πνευματος
και αρνηση των μικρών
και ασημαντων
στο ραντεβου με την αβυσσο
πρωτη είμαι
και κρατώ την απελπισια Μου
σφιχτα στα χερια...
γιατι οχι αλλωστε!!! δικη μου ειναι!!την κερδισα επαξια!

Καλημέρα δροσερο και αεναο Αερικο moy..:):) την αγάπη μου..και τα
αβυσσαλέα φιλιά μου..

- ανώνυμε ...σε ευχαριστω πολύ για τα λόγια σου
και για τους στιχους που τόσο ομορφα δενουν με
το σχολιο σου..τιμη μας..να μας παρακολουθουν..:):)
παρακαλώ περάστε..οι σκιες παντα ευπροσδεκτες στο τρελοστέκι..:):)

- etsi Μαρια μου ..ας αφήσουμε ξέφρενες τις πενες
τις σκέψεις και τα αισθηματα..γι'αυτο ειναι και τρελο-στεκι
εξάλλου..για ΠΑΜΕ ΔΥΝΑΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΞΕΦΡΕΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ..:):):)
ευχαριστώ καλη μου φίλη..:):)

Ανώνυμε ή Ανώνυμη, μας τιμάνε τα λόγια σου..
Να μας περιδιαβαίνεις, να μας διαβάζεις και να μας παρακολουθείς..
άλλωστε δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα..
Στα υπόλοιπα με κάλυψε η Μαρία.. Καλή σου μέρα.:))
***
Μαρία ηλιαχτίδα μου, το σχόλιο σου εύστοχο κι αχτύπητο.. χαχα..
Ευχαριστώ κι εγώ καλή μου φίλη.. Καλημέρες.:))

Υπέροχη η συνεύρεσή σας! Ζηλευτή όπως και τα όσα έγραψε και το ΑΕΡΙΚΟ. Γεμίσαμε απορίες και είναι ακόμα νωρίς :)